این منظومه زیبا در وصف شرکان  به تقلید از منظومه«شه مال» میرزا عبدالقادر پاوه ای سروده شده است. شاعر آن آقای وحید خسروی به حقیقت شاعر چیره دستی است و اشعار زیادی به زبانهای هورامی وفارسی دارد .در این قطعه مثنوی شاعر به زیبایی هرچه تمامتر تمام نقاط شرکان منجمله باغات، چشمه سارها ،تپه ها ،تفرجگاهها وآنچه نقاط دیدنی است را با کلام دلنشین شعر به رشته تحریر در آورده ودر خیال خود شه مال را مامور نموده تا به این نقاط سر بزند وسلام او را از مکانی دیگر به آنجا برساند وبگوید که اگر چه به ظاهر مدتیست دست تقدیر اورا از وطن مهجور نموده است اما دلش همانجاست وبه عشق زادگاهش نفس می کشد وتنها آرزویش وصال یار است.

از ویژگیهای جالب این شعر بیان اسامی مکانهای شرکان است که برای اکثر شرکانیهایی که از روستایشان دور افتاده اند ویا در خارج از روستا بدنیا آمده وزندگی می کنند نام این مکانها نا آشنا وغریب است. منجمله بنده که سالهاست در شرکان زندگی نمی کنم واکثر این اسامی را از یاد برده بودم هنگامی که شعر را بازسازی وتایپ میکردم، برخی از نامها برایم نامأنوس بود. این شعر می تواند سندی باشد برای آیندگان تا بوسیله ی آن بتوانند اسامی باغات وچشمه ها ودیگرمکانهای شرکان را به خاطر بیاورند. بنده در اینجا از جناب آقای وحید خسروی که با ارسال این شعر زیبا وهمچنین شعر «جو ه ومزرا» حال وهوای خوبی به وبلاگ داده است کمال تشکر را دارم. امیدوارم دیگر دوستان فرهنگی با ارسال مطالبشان در هرچه پربارتر کردن وبلاگ مرا یاری فرمایند. در حقیقت وبلاگ شرکان یکی از با سابقه ترین وبهای هورامان است که تاریخ شروع به کار آن به سال 84 برمی گردد به جرأت می توانم بگویم دیگر وبهای روستاهای منطقه به تبعیت از روستای شرکان کار خود را شروع کرده اند.

متن اشعار :