دۆنیـا خشتێــوه جـه ئهیوانــی تۆن
بنـهمــای دانش جــه قورئانـی تۆن
جن و مـلائک ، إنس و هه م پهری
مێمانی که ره م سفره ۆ خوانی تۆن
رۆجیـار هــهستـی ئاوینه ی روتهن
ههساره شه وقی مینای ددانی تۆن
عێشوه ی مانگهشه و وه ئاسمان دا
جه به رقی غۆنچه ی روی خه ندانی تۆن
ده ستــهی ئــهنبیــا دانشـا تـه دارک
جـــه ژنی میـــلادی وهزهبانــی تـۆن
« ئێنسانێ زانهی پێسهنێ مانگێ جه ههنترینی نوور گێرانێ و به ههنترینی نوور بهخشانێ »
انسانهای دانا همچون ماه هستند از همدیگر نور می گیرند وبه همدیگر نور می بخشند.
با زیننــێ مــهرذی نهبیمــێ یاران
با ســـهر دیار بۆ جــه سـهر دیاران
هــۆرگێره قـهڵهم قهڵهم سهرت بۆ
ژیوای جه بهرزی تۆشهی وهرت بۆ
با فهرههنگ دۆسێ یاسینیت وانا
قــهڵـهم بهدهسێــچ زیننــهت بزانا
کۆشه پهی فهرههنگ یانهت ئاوا بۆ
باخت باخ هــهنار ، باخی ساوا بۆ
با نهبـــی ســهوێو بهنش بـڕیا بۆ
یا داری ســهرکهل ، کهلش وڕیا بۆ
شرکان از روستاهای نوار مرزی و در جوار شهر نوسود و از توابع پاوه و هورامان می باشد و مردم آن با زبان هورامی این زبان اهورایی تکلم می کنند. شرکان درقلب هورامان جای دارد و به جرات می توانم بگویم یکی از اصیلترین روستاهای هورامی زبان است.